Wzorzec rasy - wyżeł niemiecki szorstkowłosy

( Deutsch Drahthaar)

Wzorzec FCI nr 98

Kraj pochodzenia: Niemcy
Data publikacji obowiązującego wzorca: 25.10.2000r
Użytkowanie:  zgodne z postawionym celem, którym było stworzenie wszechstronnego psa myśliwskiego, wyżeł szorstkowłosy wyposażony jest we wszystkie cechy potrzebne do pracy w polu, w lesie oraz na terenach podmokłych, przed i po oddaniu strzału.
Klasyfikacja FCI:  Grupa VII - Wyżły 
Sekcja 1 - Wyżły Kontynentalne 
Typ kontynentalny. 
Próby pracy wymagane


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Wyżeł niemiecki szorstkowłosy jest psem wystawiającym o sierści twardej, „druciastej”. Początek hodowli tej rasy datuje się na koniec XIXego wieku (Gryfon Korthalsa); na początku XX-ego wieku, zgodnie z planem stworzonym przez Siegfrieda Hegewalda, Barona Zedlitz i Neukirch, dokonywano selekcji w jasno określonym celu, a mianowicie, by stworzyć rasę niemieckich psów myśliwskich szorstkowłosych, skutecznych i o silnym charakterze. Zgodnie z zasadą „skuteczność decyduje o typie” oraz ściśle przestrzegając zachowania pełnej swobody działań hodowców, wychodząc od najlepszych egzemplarzy ras szorstkowłosych (pudelpointer, gryfon Korthalsa, wyżeł niemiecki ostrowłosy) i dokonując krzyżówek z wyżłem niemieckim krótkowłosym szybko uzyskano psa myśliwskiego, charakteryzującego się szatą odporną na złą pogodę oraz wszechstronnością zastosowań we wszystkich dyscyplinach łowieckich. Dzięki swym cechom wyżeł niemiecki szorstkowłosy w ciągu kilkudziesięciu lat stał się najbardziej cenionym psem myśliwskim nie tylko w Niemczech, lecz także w wielu innych krajach.

WYGLAD OGÓLNY:
Pies o wyglądzie szlachetnym, o sztywnej sierści, zapewniającej doskonałą ochronę skóry. Spojrzenie uważne i bystre. Chody pełne energii, płynne i swobodne.

WAŻNE PROPORCJE:
Długość tułowia i wysokość w kłębie powinny być prawie identyczne. Długość tułowia może przekraczać wysokość w kłębie najwyżej o 3 cm.

ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:

Twardy, niezależny, zrównoważony, nie bojący się dzikiej zwierzyny; ani lękliwy, ani agresywny.

GŁOWA:
Odpowiednia do wzrostu i płci psa. Linie czaszki i kufy lekko rozbieżne

Mózgoczaszka: 

  • Czaszka: płaska, lekko zaokrąglona na bokach, średnio szeroka. Łuki brwiowe dobrze zaznaczone.

  • Stop: dobrze zaznaczony.

 

Trzewioczaszka:

  • Nos: dobrze pigmentowany, w kolorze odpowiadającym umaszczeniu. Nozdrza mocno otwarte.

  • Kufa: długa, szeroka, mocna i gruba. Grzbiet nosa lekko wysklepiony.

  • Fafle : grube, ściśle przylegające do pyska, niezachodzące na siebie. Mocno pigmentowane w kolorze odpowiednim do umaszczenia.

  • Szczeki / uzębienie : zęby mocne. Szczęki silne, zgryz nożycowy prawidłowy i pełny, co oznacza, że tylna powierzchnia siekaczy górnych musi stykać się z przednią powierzchnią siekaczy dolnych, a zęby osadzone są w dziąsłach pod kątem prostym. Według wzoru uzębienie liczy 42 zęby.

  • Oczy: możliwie najciemniejsze, niezbyt głęboko osadzone, ani niewypukłe, o żywym i bystrym spojrzeniu, w kolorze od ciemno-bursztynowego do brązowo-kasztanowego. Powieki ściśle przylegające do gałki ocznej, o brzegach mocno pigmentowanych. - Uszy: średniej wielkości, wysoko i szeroko osadzone. Pokryte prostym włosem.


SZYJA:
Średniej długości, mocno umięśniona. Część górna lekko wygięta, cześć dolna sucha.

TUŁÓW:

  • Linia grzbietu: prosta, lekko spadzista.

  • Kłąb: zaznaczony. Grzbiet: silny, dobrze umięśniony. 

  • Lędźwie: krótkie, szerokie dobrze umięśnione.

  • Zad: długi i szeroki, lekko spadzisty, dobrze umięśniony. Miednica szeroka.

  • Klatka piersiowa: szeroka, głęboka, dobrze rozwinięta w części przedniej. Mostek musi sięgać jak najdalej do tyłu. Żebra mocno wysklepione.

  • Linia brzucha: unosząca ku tyłowi regularnym łukiem, lekko podciągnięta, sucha.



OGON:
Stanowi przedłużenie linii grzbietu. Powinien być noszony jak najbardziej poziomo lub lekko uniesiony, w żadnym razie podniesiony do góry. Nie powinien być, ani zbyt gruby, ani zbyt cienki. U psów użytkowych jest skracany do odpowiedniej długości. (W krajach, gdzie istnieje zakaz obcinania ogonów, można zachować ogon długości naturalnej; powinien on sięgać do stawu skokowego i być noszony prosto lub lekko, szablowato wygięty.)

 

KOŃCZYNY: 
Kończyny przednie: 
widziane od przodu, powinny być proste i równoległe; widziane z boku, muszą być osadzone wyraźnie pod tułowiem. Odległość od ziemi do łokcia powinna być taka sama, jak odległość od łokcia do kłębu

  • Bark: łopatki osadzone ukośnie ku tyłowi, bardzo silnie umięśnione,o prawidłowym kątowaniu łopatkowo-ramieniowym. Ramiona: możliwie jak najdłuższe, mocno umięśnione, suche

  • Łokcie: ściśle przylegające do tułowia, ani odstające na zewnątrz, ani zbyt przylegające. Prawidłowe kątowanie między ramieniem, a przedramieniem.

  • Przedramiona: suche, pionowe, o silnym kośćcu

  • Nadgarstki: mocne.

  • Śródręcza: lekko nachylone ku przodowi

  • Łapy: zaokrąglone, z palcami ściśle przylegającymi do siebie. Opuszki dostatecznie grube i twarde, wytrzymałe, całe pigmentowane. Zarówno w pozycji stojącej, jak i w ruchu stopy są ustawione równolegle do osi wzdłużnej tułowia, nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.


KOŃCZYNY TYLNE: 
widziane od tyłu są pionowe i równoległe. Dobrze zaznaczone kąty stawu kolanowego i skokowego. Mocny kościec.

  • Uda: długie, szerokie, dobrze umięśnione. Wyraźny kąt biodrowo-udowy

  • Kolana: mocne, kąt udowo-piszczelowy wyraźnie zaznaczony.

  • Podudzia: długie, mocno umięśnione, zwarte.

  • Stawy skokowe: mocne.

  • Śródstopia: krótkie, pionowe Łapy: zaokrąglone, z palcami ściśle przylegającymi do siebie. Opuszki dostatecznie grube i twarde, wytrzymałe, całe pigmentowane. Zarówno w pozycji stojącej, jak i w ruchu stopy są ustawione równolegle do osi wzdłużnej tułowia, nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.


CHODY:
Krok kryjący dużo terenu, wydatny i szeroki. Kończyny przednie i tylne przesuwają się do przodu po liniach równoległych do wzdłużnej osi tułowia. Doskonała prezencja.

OKRYWA WŁOSOWA:

  • Skóra: napięta, przylegająca, bez fałd. Włos: twarda, „druciasta”, przylegający i gęsty. Sierść okrywowa o długości 2 - 4 cm, podszerstek gęsty, nieprzepuszczający wilgoci. Zbyt długi włos nie powinien ukrywać konturów ciała. Dzięki swej twardości i gęstości sierść powinna zapewniać jak najlepszą ochronę przed złymi warunkami pogodowymi oraz przed skaleczeniami. Włos na dolnych częściach kończyn oraz na dolnej części klatki piersiowej i brzucha powinien być krótszy, lecz gęsty; sierść na głowie i uszach jest krótsza i gęstsza, lecz nie bardziej miękka. Brwi wyraźnie zaznaczone oraz gęsta, możliwie jak najtwardsza lecz niezbyt długa broda podkreślają energiczny wyraz głowy.

  • Umaszczenie: - brązowo-dereszowate, z łatami lub bez, - czarno-dereszowate („szpakowate”), z łatami lub bez, - brązowe z białymi łatami na klatce piersiowej lub bez łat, - jasnodereszowate (dominujący kolor biały z dodatkiem brązowego lub czarnego). Inne kolory są niedopuszczalne.


WZROST:  
Wysokość w kłębie:

  • psy:    61 cm - 68 cm

  • suki:   57 cm-  64 cm



WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego powyżej,  powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.

 

Poważne wady:

  • Kufa wąska, krótka lub spiczasta.

  • Słabe zęby.

  • Luźne powieki.

  • Grzbiet łękowaty lub karpiowaty.

  • Przebudowany zad.

  • Łokcie znacznie wystające na zewnątrz lub skierowane do wewnątrz.

  • Postawa kończyn wąska, krowia lub beczkowata zarówno w postawie jak i w ruchu.

  • Poruszanie się inochodem zarówno w stępie, jak i w kłusie; sztywny chód; zbyt krótki krok.

  • Sierść zbyt jasna; niedostatecznie gęsty podszerstek. 

 

Wady dyskwalifikujące:

  • Wady charakterologiczne: zwierzę słabe, lęk przed strzałem lub zwierzyną łowną, agresywność, nerwowość, zwierzę gryzące ze strachu.

  • Przodozgryz lub tyłozgryz, zgryz przemienny, brak zębów z wyjątkiem P1; końce kłów zbyt blisko siebie.

  • Entropium, ektropium, oczy w różnych kolorach.

  • Ogon od urodzenia krótki; złamany ogon.

  • Wady pigmentacji.


UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

 

 

Wszelkie materiały na tej stronie są własnością Stella Venandi, bądź zostały opublikowane za zgodą właścicieli. 

Jakiekolwiek wykorzystanie ich bez pisemnej zgody autorów jest zabronione

 

All content and the images are a either property of Stella Venandi, or were published with their owner's approval.

Any use, without the author's permission is strictly forbidden.

© 2014 by Stella Venandi

Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now